Δουλειές αλά Γαλλικά

Πέρασα μια καταπληκτική βδομάδα στην Γαλλία, και δει στο Λιλ, την μεγαλύτερη πόλη του βορά.

Είχα πάει και το 2004 (την μέρα που έπαιζε η Ελλάδα ενάντια στην Ισπανία στο Ευρωπαϊκό, ω-ωω) και ποιο παλιά με την τότε κοπελιά μου, τώρα γυναίκα μου.

Πάντα μου άρεσε το Λιλ, απλά δεν μου έκανε τόσο εντύπωση όσο αυτές τις μέρες. Και αν είναι κάτι που πραγματικά με εντυπωσίασε είναι το φαγητό.

Πρώτα απ'όλα ίσως το ποιο ωραίο εστιατόριο που μπορεί κανείς να επισκεφτεί στην Λιλ, το Λασιέτ Ντου Μαρς (L'Assiette du Marche).

Και για ορεκτικό ένα παστής με αυγά κοκκοτ ( Œufs en cocotte à la crème de morilles). Δεν παίζονται. Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ! Πάρα πολύ ωραία!

Μετά ότι γουστάρεις πάρε.

Το κρασί στην Γαλλία είναι ως επί το πλείστον Γαλλικό.
Και στην υγειά μας είναι "Εγκεσέγκεντρε!", στα Ουγγαρέζικα. Ένα παλικάρι στην ομάδα ήταν Ούγγρος...

Την πρώτη νύχτα είχαμε μεγάλο πρόβλημα να βρούμε κάπου να μείνουμε κάτι που είχε να κάνει με μία διεθνή έκθεση στην πόλη. Μετά από 5-6 τηλέφωνα, και ρωτώντας στα φραγκλέζικα να μας προτείνουν κάτι, βρήκαμε το Λε Μανουάρ (Le Manoir), ξενοδοχείο και πολύ καλό εστιατόριο έξω από την πόλη.

Με τον άγιο Βασίλη και καλό πρωινό ήμασταν έτοιμοι να αρχίσουμε δουλειά. Μας υποδέχτηκαν στα γραφεία τους, κάτι σαν εκτός πόλεως πάρκο με ισόγεια κτήρια.

Μαζί μας έμπαιναν και οι υπόλοιποι υπάλληλοι φιλώντας ο ένας τον άλλο καθώς καλημερίζονταν. Πολύ "ευρωπαϊκό"...

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες σχετικά με την δουλειά το τι πήγαμε να κάνουμε εκεί, ελπίζω να ξεχάσω ορισμένες στιγμές... Είμαι ευαίσθητος με αναίσθητους ανθρώπους και πολύ παραπάνω όταν επηρεάζουν συναδέλφους που αγαπώ και σέβομαι. Αρκεί να πω ότι όλα πήγαν κατ' ευχή και αυτό είναι που μετράει.

Στάθηκα στα ευχάριστα, στο φαγητό στο ποτό και στις ευχάριστες εκπλήξεις.

Την νύχτα της τετάρτης και της πέμπτης μείναμε στο Κράουν Πλάζα (Crown Plaza). Πολύ ωραίο ξενοδοχείο με καλό μπαρ με Λέφε, και με φιλικό μυστακοφόρο μπάρμαν.

Την πέμπτη το βράδυ πήγαμε στο Ασιέτ ντου Μαρς και με έπιασε ο ύπνος αργά. Παρασκευή ήταν η τελευταία μέρα, η οποία ήταν και μισή εργάσιμη, μισή ψώνια και χαρά. Τελικά ψωνίζεις αρκετή σαβούρα όταν πας ταξίδια, καλύτερα να μην μπεις στον κόπο αν μπορείς.

Η επιστροφή είχε λίγο μελαγχολικό ύφος, αν και στο μυαλό μου είχα την κόρη μου που μου λείπει όποτε φεύγω και τη γυναίκα μου φυσικά που με περιμένει πάντα με αγάπη.