ΡΑΜΑΤΖΑΝΙΑ ΚΑΙ ΛΟΥΦΑ

Επιστροφή στο ΜΠΛΟΓΚ!

Και τι δεν έγινε τις τελευταίες μέρες...

Σε πρωσοπικό επίπεδο αγχώθικα και τραβήχτηκα λίγο με την 'δουλειά' για την οποία πάντα όλοι μου λέγανε ότι 'εγώ δεν είμαι για...'

Γονείς, δάσκαλοι, καθηγητές και μαζί τους και εγώ, είχαμε συμφωνίσει οτι καλό θα ήταν να αποφύγω κάθε τι επαγγελματικό. Τέλος πάντων η λύση είναι να εργάζομαι έναντι αμοιβής όπως και το πράττω εδώ και περίπου 10 χρόνια.

Τους τελευταίους μήνες πάντως δεν τραβάει το πράμα λόγο αργής και νυσταλέας κατάστασης στο γραφείο... Και ο νους αρχίζει να πακετάρει ένα σακίδιο με τα αναγκαία και να κάνει ταξίδια επί χάρτου.

Λόγο βαρεμάρας πέφτει και πολύ κουβέντα με συναδέλφους. Ένα καλό παιδί, ο Αλί, είναι τώρα στην περίοδο του Ραματζανιού και με κάποια στιγμή πήγε και η κουβέντα εκεί. Αυτή η γιορτή των μουσουλμάνων περιλαμβάνει 40 μέρες νηστείας κατά την διάρκεια της μέρας. Ούτε νερό ούτε τίποτα...

Έτσι κάποια στιγμή λέει ο Αλί, κάντε το μια μέρα να δείτε αν μπορείτε.

Έτσι στις 3 Οκτωβρίου 2007, σηκώθηκα στις 2 το πρωί και ήπια αρκετό νερό γιατί από τις 5:10 μέχρι τις 18:50 θα έκανα την νηστεία που έκανε και αυτός.

Δεν με βλέπω να ενστερνίζομαι τον μουσουλμανισμό, είμαι χριστιανός και ακόμα δεν είμαι και τόσο καλός για να πω ότι περνάω στο επόμενο διαδεδομένο δόγμα.

Αυτό που κατάλαβα από αυτή την εμπειρία είναι ότι στο τέλος της μέρας δεν έφαγα σαν τον λιμασμένο, ούτε πείνασα. Απλά έκατσα να φάω σαν να επέστρεφα στα γνώριμα νερά της κανονικότητας.

Είχα ξεραθεί λίγο και κουράστηκα λόγο της αφυδάτωσης, η οποία δεν ήταν και τίποτα το ιδιαίτερο, έναν πονοκέφαλο τον έχουμε κάθε μέρα.

Αυτά με τα ραματζάνια. Δεν Τούρκεψα ακόμα.

=C=